سریالا و فیلمای ایرانی اگه دقت نکرده باشید هم حتماً میدونید که بیشترشون (منظورم اکثریته! نه اقلیت فیلمای شاهکار!) از ختم یا هفت یه نفر شروع میشن (!) و با عروسی پسر یا دختر یا خودش (!) تموم میشن!
حالا فیلمای هالیوودی یا اروپایی، (منظورم فیلمای قشنگشونه!) دقیقاً برعکسن!! اولش همه شاد و خوشحالن آخرش یکی میمیره و همه میرن تو غم و فکر و اینا!
قبول دارم که مورد دوم به اونچه که واقعیته نزدیکتره و برای همین هم هست که بیشتر تو ذهن آدم میمونه اما،
من زندگیمو همیشه یه فیلم ایرانی میبینم. نمیخوام یه فیلم شاهکار باشم! نمیخوام خوشحالیهامو مقدمهی بدیهام بدونم و میدونم که
هر اتفاق به ظاهر بدی میفته، هر موقعی که دلم از چیزی میگیره، باید صبر کنم، چون تهش خوبه.
نمیدونم امید همینه یا نه اما،
خوبه. زندهست.